Me , , , , in 8i-PRINT shop

ร้านเปิดเข้าเดือนที่ 6 แล้วค่ะ มาตอบคำถามยอดฮิตกันนะคะ

1. กิจการเป็นยังไงบ้างคะ?

me : . . . .

2. เด็กๆ เยอะเพราะเปิดใกล้โรงเรียน แบบนี้รายได้คงดีมากเลยใช่ไหมคะ?

me : . . . . . .

3. แต่ได้ข่าวว่าตอนนี้ โรงเรียนปิดเทอมนี่คะ แล้วรายได้จะมาจากทางไหนคะ?

me : . . . . . . . . .     . . .

4. อย่างนี้ก็เจ๊งสิึคะ??!!

me : . . . นังนี่!!!

ร้อนมาก จบด้วยประการฉะนี้ . . . . .

นักร้องไทยที่สุดยอดและโครตโหดในน้ำเสียง ทำให้นลินขนลุกเมื่อฟังเพลง

เอามารวมๆ ละกัน โหดดดดดด

คอนดา 2009 @ 6.14

เอาใจนลินไปเล้ยย!!!! กรี๊ดดดด (ให้เว่อร์แต่ขนลุกจริงนะ)

 LOVE YOU!!!!!!

บ้าไปแล้ว 5555

เงียบๆ คนเีดียวพี่เบน @ 1.30

ฟังแล้วรู้สึกว่าอยากอยู่คนเดียวประเภทใครเข้าใกล้กูจะบ้าให้ดู - -

Too much heaven KIM+BEN @ 3.21

จริงๆ ชอบทั้งเพลงเลย ทุกครั้งที่ทั้งคู่ประสานเสียงกัน มันลงตัวไปหมด

ฟังแล้วโรแมนติกโครต ขนลุกเป็นระยะ (ไม่เกี่ยวกับห้องน้ำแต่อย่างใด)

แต่พี่เบนเล่นเสียงเริ่ดดี ในเวลานั้นๆ ปลื้ม

โอ้ละหนอมายเลิฟ พี่เบิร์ด @2.00

ส่วนผู้ชายคนนี้ไม่ได้ทำให้ขนลุกแต่อย่างใด แต่ผู้ชายคนนี้ทำให้เราเอนเตอร์เทนมาก

เทคนิคอาจจะไม่พราวเท่าคนอื่นๆ แต่รับรองว่าถูกคีย์ทุกห้อง และเอนเตอร์เทนสุดขีด

สังเกตได้จากท่าเต้นสุดทุ่มเท ดูทีไรก็อมยิ้มปนขำ และยังทำให้เรารู้อีกว่า

ผู้ชายคนนี้คือนัมเบอร์ัวันจริงๆ

แต่โรคจิตไง . . . เป็นประเภทคิดอะไรก็เกินๆ ขาดๆ

ดูหนัง ฟังเพลง ดูละคร ก็กวนส้นตีนสมาชิกภายในครอบครัว

ด้วยการดูไปพากษ์ไป . . . สร้างความรำคาญแก่ทุกคนจนปัจจุบัน

หนีออกมานอนนอกห้อง จะได้ไม่ต้องดูทีวีไปแล้ว -*-

อย่าถามนะคะ ว่าครูกุ๊กนี่เรื่องราวเป็นอย่างไร เพราะนลินไม่ได้ดู

ฮูเร่~~~~!!!!!

ถ้าดูแล้วก็ติดชัวร์ งานการไม่ต้องทำ 555+

ถ้าเค้ามีเวทย์มนต์ทำให้เธอประทับใจ

ต่างจากฉันมีแค่ใจขอให้เธอกรุณา

ถ้าควงเธอไปที่ใดคนคงอิจฉา

เธอ คือคนที่ใครหลายคนเรียกว่านางฟ้า

โปรดเถอะนะช่วยมองที่หัวใจของฉันได้ไหม?

. . .  ถ้าเธอคือนางฟ้า

เสียงคนร้องหล่อมาก เริ่ด! ฟังแล้วชอบ ทำนองทำให้ร้องได้เรื่อยๆ

แก้เบื่อได้สุดๆ เพลงเพราะ!! แต่ . . .

นางฟ้าบ้าบออะไรวะ? ตูก็ผู้หญิงธรรมดาคนนึง

ที่ก็ชอบผู้ชายหน้าตาดีพอๆ กับที่เอ็งชอบคนสวย ก็เลยบอกว่าตูเป็นนางฟ้า

แล้วที่อยากเป็นแฟนตูนี่เพราะว่า อยากจะเอาไว้ควงโชว์เหรอ????

เฮ๊ย ไม่ใช่ละ! แล้วตัวเองยังมองคนอื่นเค้าแค่เพียงเปลือกนอก

พร้อมตัดสินเค้าไว้เสร็จสรรพ ถ้าเกิดรู้จักแล้วจริงๆ ตูเป็นผู้หญิงธรรมดา

ไม่ชอบแต่งตัว นอนกินบ้านกินเมือง ชอบแต่คนหน้าตาดีๆ

ยังจะบอกว่าตูเป็นนางฟ้าอยู่ป่ะวะ???

แล้วมีแค่ใจให้กรุณา?? . . . เริ่มแสดงอะไรบ้างหรือยัง

มาบอกให้มองหัวจงหัวใจ ตัวเองก็ตัดสินตูแค่ภายนอกเหมือนกันล่ะว๊าา

มองแต่คนหน้าตาดี แล้วเคยมองรอบตัวบ้างหรือเปล่า ผู้หญิงหน้าตาธรรมดา

ที่อยู่รอบๆ ตัวมันอาจจะเป็นนางฟ้ามากกว่าที่คิด เพียงเอ็งมองที่ "หัวใจ"

ของพวกเค้าบ้าง

แม่มม!!

. . . อีนี่ก็อินไง -*-

ฟังเพลงเพลิงอะไรไม่้ค่อยจะมีความสุข ฟังไปวิจารณ์ไป

ปลายบอก ทำไมมึงไม่ฟังเพลงไปอย่างมีความสุขวะ ไปคิดมากทำด๋อยอะไร

เปล่าเลย มันมาเอ๊งงง ไม่ได้อยากคิดมาก แต่สงสัยอคติมันเยอะ

มันก็ไปเองอัตโนมัติ

อีนี่มันเครียดเนอะ บ้า -*-

แต่จริงๆ เพลงนี้น่ารัก แล้วก็เพราะมากนะคะ ^^~

สำหรับการศึกษาไทย

บังเ้ิิือิญเปิดไปเจอ ดูแล้วชอบ เลยอยากแบ่งปัน

เคยพูดประโยคแนวๆ นี้เหมือนกัน . . . ตูเรียนมาทำไมวะ พายเพยเชี่ยอะไรเนี่ย

เครื่องคิดเลขก็มี แล้วที่ใช้ไม่เคยเกินบวกลบคูณหา่ีร แม่งจะให้ตูเรียนซับซ้อนไปเพื่อ???!!

แต่ลองมาคิดดูว่า คนเราที่เรียนไป จะมีสักกี่คนที่เข้าใจ . . . อย่างถ่องแท้

แน่นอนว่าคงไม่ทุกคน . . . .

แต่ . . . ถ้าเค้าไม่สอนไอ้ที่ซับซ้อน

จะมีไหมวะ? . . . นักวิทยาศาสตร์

จะมีไหมวะ? . . . นักคณิตศาสตร์

จะมีไหมวะ? . . . เด็กไทยไปได้ทองเคมีโอลิมปิก

จะมีัไหมวะ? . . . คนคิดเชี่ยไรซับซ้อนมาให้คนไม่ซับซ้อนอย่างกูใช้

เทคโนโลยีที่เกิดขึ้่นบนโลกเรา ไม่ได้โผล่จากกระบอกไม้ไผ่

แต่ผ่านกระบวนการความคิดที่ซับซ้อน และกลั่นกรองผ่านการทดลองซ้ำๆ

จนออกมาเป็นชิ้นงานที่เรียกว่า  " นวัตกรรมใหม่ๆ "

คนธรรมดามันทำ "นวัตกรรมใหม่ๆ" นี่ได้ป่าววะ??

โนวววว นอกจากบังเอิญ หรือว่ามีความรู้พอที่จะมีที่มาที่ไป และทำไปประยุกต์

และไอ้วิชาห่าเหวยากๆ นั่น มันทำมาเพื่อคนที่รับรุ้ได้เต็มที่ และไอคนพวกนี้แหละ

"ขับเคลื่อนเทคโนโลยี"

แม้ว่าเราอาจจะไปไม่ถึงสุดทางของเทคโนโลยีชั้นสูงนั่น (เพราะตูโง่วิชาการ)

แต่เีรา่ก็รู้ว่ามันมีนะ วิชาแบบนี้ วิธีคิดแบบนี้ เีัรียนรู้ที่จะรู้ ดีกว่าไม่รู้ (งงมิ)

เพราะถ้าถามกลับไปว่า ไอ้สิ่งที่เราคิดว่า "มันไม่มีประโยชน์เชี่ยไีรเลย" เนี่ย

มันสร้างอะไรให้เราบ้าง พ่อแม่มายอมเสียเงินให้ตูเรียนทำไม มากมายรวมกันหลายแสนหลายล้าน

ถ้าคิดเสียดายเงินตรงนั้น ก็ให้พ่อแม่เลิกส่งแล้วก็ไปทำอะไรไม่ต้องใช้สมองเอา

คนที่เค้าไม่มีการศึกษา ไม่ได้หมายความว่าเค้าไม่อยากมี

เพราะขาดโอกาส เพราะครอบครัว เพราะเค้าดันเกิดมาอยู่ในจุดที่ลำบากกว่าเรา

เค้าถึงต้องทำงานหน้าดำ ตากแดด . . . เลือกได้ เค้าคงอยากบอกว่า

"ให้กูได้เรียนแทนมึงเถอะ"

ปล. เด็กๆ ก็ขีั้เกียจเรียนเหมือนกันแหละ

ปล.2 เกเรซะด้วย เล่นไพ่แม่งทุกวัน

ปล.3 มักจะเป็นวัฏจักรอย่างนี้ "เตือนไปกูก็ไม่ฟัง กูยังไม่เจอ"

ปล.4 คำนิยม "รู้งี้ตอนนั้นกูทำให้ดีกว่านี้"

ปล.5 แต่มันจะย้อนเวลาได้ยังไง

ปล.6 ซับสื่อการศึกษาไทย แต่ไม่ได้หมายความว่าคิดแบบนั้นถูก

ปล.7 คนไม่มีการศึกษา โดนหลอกเสียเงินทอง ชีวิตมามายแล้ว

ปล.8 ถ้าตูมีลูกได้ ตูจะให้แม่มเรียนทุกสิ่งให้ทันคนเลยเชียว -*-

ณ.วันแดดดี

ถ่ายเอาไว้เมื่อไหร่ไม่รู้ รู้แต่ว่าเป็นวันแดดดีช่วงบ่ายๆ

บังเอิญด้านหลังร้านหลังคาเป็นแบบฝ้า แสงลอดมาตรงแมวนอนพอดี

ต่อมอยากถ่ายรูปก็เลยกระเด้งดุ๊งดิ๊งออกมา (อะไรดุ๊งดิ๊ง?)

แมวบ้านเราทำไมมันเยอะนัก แม่พันธุ์คือ "เจ้าผ่าง" เพียงตัวเดียว

ชุดเจ้าตัวเล็กที่อยู่ในไดหน้านี้ จะเป็นรุ่นที่ 4 ตัวเล็ก 3 ตัว

และรุ่นที่ 3 เจ้าขี้่ไก่อีก 1 ตัว อธิบายตามชาร์ตเลยดีกั่ววว เอิ้กก

ใครไม่อยากรู้ แต่เราอยากเขียน 555

(จริงๆ จำชื่อไม่ได้สักตัว แต่โทรถามแม่ก่อนทำ . . . ดูแม่เค้าตั้ง . . . ใครจะจำ?)

จำได้ว่ารุ่นที่ 2 เคยเอารูปมาลงไดเหมือนกัน แต่กระจัดกระจายหมดแ้ล้ว

เพิ่งจะมีสีอื่นนอกจากสีดำก็รุ่นที่ 3 แล้ว (ขี้เป็ดที่ตายไปก็ดำ -  -)

ก็ต้องเข้าใจ  "ผ่างชอบของดำ" ฮิ๊วววว

ลงรูปอย่างเดียว มิเกี่ยวกับใคร

แม่นางเอก "ผ่างๆ"

ตามองไม่ค่อยจะเห็น เพราะตอนเด็กๆ เป็นไข้หัดแมว (หมอบอก)

มีหนองขึ้นระหว่างเยื่อบุตากับเนื้อตา ตอนนั้นหน้าตาเหมือนอุลตร้าแมนเลย

ตาขาวๆ โปนเหมือนจะแตก หมอเลยลอกเยื่อตาออกเพื่อไม่ให้หนองมันมากกว่านี

เนื้อตายังอยู่ แต่ความสามารถในการมองเห็นลดลง

(บางอารมณ์แกคงคิดถึงสามีแก นั่งเหงาๆ 55)

รุ่นที่ 3 "ขี้ไก่"

หน้าตาน่ารัก นิสัยขี้อ้อน เห็นอะไรเหมือนสีตัวเองไม่ได้ชอบนั่งทับ

ชอบให้เกา ถ้าหยุดเกาจะเอาเท้ามาเกี่ยวมือเราไปเกาต่อ เริ่ดจริง!

เป็นตัวแรกที่ไ่ม่ใช่ "สีดำ" ลุ้นกันทั้งบ้านตอนคลอด

ว่าจะได้ดำอีกไหม บ้านไหนถือเรื่องแมวดำมาเห็นบ้านนลินนี่สลบเลย

ดำทั้งบ้าน ทั้งคน, ทั้งหมา ยันแมว - -"

รุ่นที่ 4 "เจ้าตัวเล็ก"

ยังไม่มีชื่อเป็นทางการ มีสีดำนี้สองตัว ถ่ายมาก็แยกไม่ออกเอง

ว่าใครเป็นใคร ลงรูปเดียวเหมือนได้สองตัว เหมือนกันเยี่ยงแฝด

นั่งตากไอแดด

นี่แมวหรือ กิ้งก่าคามิลเลี่ยน!!! (สังเกตุเงา มันปลอมตัวมา!!)

รุ่นที่ 4 "เ้้จ้าตัวเล็ก"

นี่ก็ยังไม่ได้ชื่ออย่างเป็นทางการ คาดว่าเมื่อแม่ (ซึ่งเป็นคนเดียวที่มีสิทธิในการตั้ง - -)

ตั้งแล้วก็คงเรียกไม่ถูกเพราะจำไม่ได้อยู่ดี แต่จะเรียกมันว่า "ไอหนวด" เพราะ

ยังเด็กก็หนวดเต็มหน้าแล้ว

..

.

.

.

.

.

.

.

.

เมื่อพี่น้องเค้าเล่นกัน

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

(โช๊ะเด๊ะ!!!)

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

แหมม ก็กะแรงไม่ถูกบ้างอะไรบ้างเนอะ แฮ่ๆ

"แสรดดดดดดดดด โมโหห" 555

ปล. ชอบวันแดดดีๆ

ปล.2 แต่ไม่ชอบวันแดดร้อนๆ - -

ปล.3 เช้าๆ มีลมหนาว

ปล.4 แต่แปดโมงร้อน!! (แ้ล้วปล.3 กี่โมงยะ??)

ปล.5 หน้าเหนียวทั้งวันหงุดหงิด

ปล.6 แต่ดูแมวเล่น , แมวเดินมานั่งตัก , แมวนอนหลับบนตัก อารมณ์ดี ~~

ปล.7 ช่วงนี้ไม่มีอารมณ์ถ่ายรูป

ปล.8 ดีทีี่แมวมาช่วยไว้ทัน ให้กล้องได้ใช้งาน 55+

1 เดือนไปเมื่อวันที่ 9 สำหรับร้าน . . . เข้าที่เข้าทางดีในหลายๆ ส่วน

และมีอีกหลายๆ ส่วนที่ยังต้องเจอและแก้ปัญหากันไป ตอนนี้ไม่แย่อะไร

ขอบคุณเพื่อนๆ พี่น้อง ที่ให้กำลังใจ คำแนะนำ และติชมนะคะ

จะเอาไปปรับใช้ให้ได้มากที่สุดค่ะ ^^~

ใจจริงอยากจะอัพไดให้ได้มากกว่านี้ แต่รู้สึกว่าไม่มีแรงบันดาลใจเท่าที่ควร

บางครั้งมีเรื่องที่อยากจะเขียนให้ได้ในทันที แ่ต่เวลานั้นทำไม่ได้

พอเลยผ่านไป ทุกสิ่งที่เคยอยู่ในหัวมันก็ผ่านไปหมดแล้ว

.

.

.

แล้วก็ไม่ค่อยได้ไปเม้นต์ไดใครเลย ต้องขอโทษด้วยสำหรับหลายๆ คน

แต่แอบอ่านแบบไม่ล๊อกอยู่เนืองๆ ฮาา (แก้ตัวเนอะ)

.

.

.

ตอนนี้ไทยแลนด์กำลังฟีเวอร์กระแสลิขสิทธิซอฟแวร์กันอีกแล้ว

ช่วงนี้กินไม่ได้นอนไม่หลับ กลัวว่าจะทำอะไรผิดกฏหมาย (เรื่องเดียวนี่แหละ)

อ่านดวง (ไม่เชื่อหรอกนะ ;P) เค้าบอกว่าให้ระวังเรื่องคดี แม้แต่เรื่องเงิน

ก็ยังจะต้องเสียเรื่องวิ่งเต้นเกี่ยวกับสิ่งผิดกฏหมาย โว๊ววว กุเครียด!!!!

คือ ยังไม่ได้โดนเดินอะไรเลยนะ แต่กังวลทั้งที่ัมันก็ยังไม่ได้เกิด (ก็ไม่บ้าดวงหรอกนะ)

ถามต่อ แล้วทำไมเมิงไม่ไปทำให้มันถูกต้องซะให้ 100% ล่ะค้าาบบ??

"หนูพยายามอยู่นะ" (น้ำตาคลอ) ก็ๆๆๆๆ ก็รวมๆ มันเหยียบแสน

แต่หนูไม่มีเงินแล้วง๊าาาาาาาาาา TOT

ก็นะโมตำรวจอย่าเพิ่งลงเล๊ยย สาตุ๊!!! เห็นหน้าหนูชั่วๆ

แต่หนูก็กลัวทำอะไรไม่ถูกกฏหมายมากนะเว้ย T^T

ก่อนหน้านี้ ก็เกิดเรื่อง (สักเกือบเดือนที่ผ่านมา)

อยู่ๆ เพื่อนสาวก็โทรมาบอกว่า มีต้นสังกัดจะฟ้องเรื่องลิขสิทธิ์งานเค้า

คือ ก่อนหน้านี้เรารับออกแบบโปสเตอร์ให้กับออแกไนซ์ที่นึง

ไฟล์ต้นฉลับถูกส่งมาจากต่างประเทศมาถึงพี่ที่ออ แล้วไฟล์ตัวนั้นก็มีที่นลินอีกชุดเพียงเท่านั้น

แต่งานตัวนั้นมันดันไปโผล่ที่โรงแรมนึงได้ไงไม่รู้

พวกพี่เค้าเลยสงสัยว่าเราเอางานไปขายต่อหรือเปล่า

เอาล่ะสิกูงานเข้า -*- เราก็ไม่เคยทำเรื่องพรรค์นั้น เค้าก็โทรถามเราให้วุ่นกันไป

ว่าขายงานเหรอ? หรือว่าเอางานไปลงเนตหรือเปล่า ยอมรับว่าลงนะ

. . . .  แต่แค่ขนาดแสตมป์เท่านั้น!!!!

ลงเป็นเพียง Portfolio แล้วไฟล์ก็ใช่ว่าจะเอาไป Draft ได้

เนื่องจากมีไฟล์แนบรูปคนที่จำเพาะเจาะจงมาก

(รูปนางงาม) ดังนั้นไฟล์ที่ถูกนำไปใช้ในโรงแรมนั้นมันไม่มีทางมาจากเราได้อย่างแน่นอน

(เพราะใช้ในการพิมพ์งานไฟล์จึงต้องเป็นไฟล์ใหญ่พอจะเอาไปใช้ในการพิมพ์งานได้

ต่อให้มันพยายามเอาไปขยายยังไงก็คงไม่ใช่เรื่อง)

พวกพี่เค้าก็ฟังก็เลยไม่มีปัญหาอะไรสงสัยไฟล์มันคงหลุดไปจากคนอื่น

อาจจะตั้งแต่ต้นสังกัดหรือไม่ก็โรงพิมพ์อีกทีนึง

หนาวๆ ร้อนๆ ตลอดเวลา แล้วโรงแรมนั่นก็โดนจับโดนปรับกันไป โคตรน่ากลัว

ปล. ช่วงนี้หัวจะหงอก

ปล.2 ปลายบอกนลินคิดมากไป แต่...

ปล.3 อะไรที่มันไม่ถูกต้อง แม้จะสบายตอนนี้แต่ลำบากตอนท้ายแน่

ปล.4 ถ้าเลือกได้ ... ใครจะอยากทำอะไรให้มันผิด

ปล.5 ก็เลยค่อยๆ ปรับให้มันถูกทีละจิ๊ดๆๆ (ให้โอกาสหนูหน่อยย)

ปล.6 เศรษฐีๆๆๆๆๆๆ

ปล.7 ผมทรงนั้นตัดตอนเปิดร้านใหม่ๆ ได้ไม่เกินสองวัน

ปล.8 ปัจจุบันเริ่มจะยาวชี้ไปชี้มา อยากจะไถข้างซะเหลือเกิน (ชักจะทอมเฒ่าเข้าไปทุกวัน) -  -

continue 55+

ท้าวความจากครั้งที่แล้วที่ป้าบอกว่าป้ามีที่หน้าบ้าน เป็นห้องกระจก

ให้เรามาเก็บกวาดแล้วจะทำร้านก็ทำได้เลย .... แต่ . . . .

"ห้องสีชมพู"

ห้องสีชมพูมันแย่อย่างไร??? แน่นอนว่ามันไม่แย่สักเท่าไหร่

ถ้านลินชอบสีชมพู หรือว่ามีใจอยากจะรักชอบสีชมพู . . .

เวลาคุยกับเพื่อน เพื่อนจะบอกเสมอว่า สีชมพูมันแย่ยังไงวะ? ไม่แย่นิ

ก็ทำไปก่อน ไม่เป็นไรหรอก . . . คือ . . . ตูก็รู้ว่ามันไม่ได้อะไร

แต่ว่ามัน "ชมพูกะเทย" นะเว้ยยย!!

(ห้องชมพูที่ว่า หน้าก็ประตู หลังก็ประตู ข้างก็ประตู)

ตอนนั้นคิดในใจเลย ว่าตูจะแต่งร้านยังไงดีวะ ไม่ใช่ว่ามันไม่สวยนะ

แต่คงเพราะไม่ได้ชอบสีนี้ ทำให้ความอยากจะทำมันลดลงไปเป็นคืบเลยนะ

แล้วปัญหาที่่ิติดอีกอย่างนึงคือ หน้าร้านมีคอมเพรสเซอร์แอร์ตั้งอยู่ พร้อมด้วยเสา

และยิ่งไปกว่านั้น จะบอกว่าพื้นที่ 3 x 3 นี้ประกอบไปด้วยกระจก 3 ด้าน

ยกเว้นด้านชมพูในรูปเป็นผนังด้านเดียว นอกนั้นทุกด้านมีประตูอีกด้านละ 1 บาน

นั่นหมายความว่า ร้านนลินจะต้องมีคนเดินวุ่นวายไม่เกี่ยวข้องแน่นอน

เพราะเป็นทางผ่านเข้าบ้านป้าเช่นกัน

(ด้านซ้ายสุด คือห้องสีชมพู, ห้องกลางสีเขียว, ห้องริมขวาสีส้ม)

หันไปเหลือบเจอห้องขวาสุึดที่ยังว่างอยู่ ใจจริงน่ะอยากได้ห้องนั้น

เพราะมันตกแต่งพร้อมแล้ว ไม่ต้องเพิ่มเติมอะไรแต่เริ่มแรกห้องชมพูจะรกมาก

นลินปัดกวาดเช็ดถู ปูเสื่อ แล้วก็ติดแอร์เพิ่มทีหลัง

คุยกับป้าว่าอยากเปลี่ยนสีห้องนะ แต่ป้าไม่ยอม เพราะว่าสีเพิ่งทาใหม่สีแพงก็ว่าไป

เราก็เกรงใจแกเพราะได้ห้องฟรีแล้วยังเรื่องมากอีกก็กระไรใช่ไหม แต่มีแอบๆ บ่นนิดนึง

ว่าทำไมป้าเลือกสีแรงจัง สามห้องนี่สีไม่เหมือนกันเลย คัลเลอร์ฟูลสุดทุกห้อง

ป้าหัวเราะแฮะๆ บอกไปดูตู้เสื้อผ้าป้าดิ สีทั้งน๊านนนนนนนนนนนนน - -

แล้วห้องเหลืองส้มนั้นป้าก็คงรู้ว่าเราอยากได้แต่แกก็อ้อมๆ แอ้มๆ ว่าคงให้เราไม่ได้

เพราะลูกเขยแกอยาำกทำร้านกาแฟก็เอาโต๊ะอะไรไปตั้งไว้หมดแล้ว

ห้องนั้นถ้าได้นะเราจะโอเคมาก เพราะไม่มีประตูด้านหลัง

ทำให้เรามีพื้นที่วางเครื่องเรามากขึ้นไม่ต้องระวังทุกทิศทุกทาง

แต่ถ้าป้าเค้าลำบากใจเราจะไปเซ้าซี้ก็ใช่ที่ ก็เลยโอเค ชมพูกะเทยก็กะเทย (วะ)

ห้องกลางสีเขียว เป็นห้องตู้ซักผ้าหยอดเหรียญ (สังเกตุมีประตูเข้าด้านข้างไปห้องชมพู)

สรุปลงตัวที่นลินจะเอามู่ลี่สีขาวมาติดตรงกระจกทุกบานแทน เพื่อคุมโทนร้านให้มันเป็นชมพูขาว

(ซึ่งคิดไม่ออกแล้วไง) ให้พื้นที่สีชมพูเหลือสัก 30 % ก็คงจะพอลดความแรงของกะเทยลงได้ -/-

เคลียร์เรื่องที่เสร็จก็เตรียมจะเอาเครื่องลงร้านละ กะว่าถ้าป้าอยู่บ้านก็จะเอาของเข้าร้านแล้ว

พวกเครื่องปริ้น, คอม แล้วก็อุปกรณ์ซื้อมาหมดแล้ว

.

.

.

.

อยู่ๆ ป้าโทรมาบอกว่า . . . ป้าเปลี่ยนใจแล้ว (เอ๊า!!)

ให้เราเอาห้องส้มไปใช้ดีกว่า เพราะว่าถ้าเจอประตูมาก เราอาจจะไม่สะดวก

แล้วอีกอย่างตอนสิ้นเดือนป้ามักจะใช้ห้องนี้เป็นห้องรับเงินจากคนที่เช่าบ้าน

มันจะดูวุ่นวายถ้ามันมาปนกัน . . . เราก็แบบ . . . เอ่อ คือ เราก็เคยบอกไปแล้วนั่นแหละ

แต่ป้าก็คงเอาไปคุยกับพี่เขยมาว่าเอายังไงดี พี่เขยก็ไม่มีปัญหาเพราะว่าร้านกาแฟน่ะ

แกแค่อยากเปิดเล่นๆ ไม่ได้จริงจัง (แกเป็นผู้กำกับตำรวจ) ดังนั้น เสร็จโจร!!!!

ก็ได้ห้องกระจกขวาสุดสีส้มมาแทน (ด้านหลังไม่มีประตูเหมือนห้องชมพู)

สรุป ตอนนี้ไ้ด้ที่แล้วอยู่ติดตลาด ซอยโรงเรียน และห้องพัก

ถ้าถามถึงทำเลดีไหม ดีนะ แต่ถามว่ามีร้านคู่แข่งลักษณะเดียวกันไหม ก็มีเหมือนกัน

แต่เราคงแตกต่างเรื่องบริการเล็กน้อย ช่วงนี้เริ่มต้น ยังสังเกตอะไรมากไม่ได้

เลี้ยงพระวันที่ 9-09-09

ใจจริงไม่ได้อยากให้เรื่องเยอะ หรือมากพิธี อยากแค่ให้มีพระมาเจิมเป็นศิริมงคล

แต่พอบอกแม่ไป . . . ไม่รู้ทำไมมันบานปลายยังไงก็บอกไม่ถูก - -

พระองค์เดียว แต่ . . .

ญาติทั้งน๊านนน!!! (ยืนถ่ายตรงประตูหลังห้องชมพู)

แต่อาจจะเป็นเพราะเป็นพวกไม่ค่อยเห็นความสำคัญของศาสนา หรือพิธีการไม่รู้

เลยรู้สึกว่าการทำแบบนี้เป็นเรื่องที่ดูวุ่นวาย สิ้นเปลือง แต่แม่บอกว่าไม่ได้หรอก

ถ้าคิดจะทำทั้งที่ก็ต้องทำให้ดี จะได้กิจการรุ่งเรือง ไม่บอกใครเลยไม่ได้หรอกนะ

ถึงแม้เราจะไม่ได้สนิทกับเค้า หรือไม่อยากให้ใครรู้ก็ตาม แต่การเปิดร้านควรบอกให้คนรู้

เพราะคนที่เค้ามาไปเจอคนอื่นก็จะได้บอกต่อ เราก็จะได้มีงานมากขึ้นเช่นกัน

พอแม่บอกอย่างนี้ เราก็เลยพอจะเข้าใจขึ้นมานิดนึง

แต่ก็นะ . . . งานพิธีนลินก็ไม่ถนัด พอทำเยอะแล้วก็วุ่นๆ

แล้วพอทำผิดโดนแม่โกรธอีก * - - * (แล้วคุณจะทำเยอะทำม๊ายย ฉันโดนด่าอีกเนี่ย)

แต่เพื่อความสบายใจของผู้ใหญ่ นลินก็ว่าไงว่างั้น ^^~

(อามาติดมู่ลี่ให้)

(สภาพเอาของวางวันแรกๆ ปัจจุบันก็เคลื่อนที่ต่างจากนี้ไม่เท่าไหร่หรอก)

เปิดร้านมาตั้งแต่วันที่ 9 ยังไม่ค่อยมีลูกค้ามากนัก แต่คนที่เคยมาก็จะมาอีกซ้ำๆ

อาจจะด้วยเหตุผลเรื่องราคาละมั๊ง จะปิดเทอมอีกต่างหาก

มีอีกหลายอย่างที่ยังอยากได้เอามาเพิ่มในร้าน แต่ที่บอกตั้งแต่หน้าที่แล้วคือ

งบน้อย ถ้าผลาญหมดรวดเดียวจะไม่มีเิงินหมุนในระบบเอา ดังนั้น รออีกนิด

ตัดสติ๊ํกเกอร์ , Inkjet indoor and outdoor 555+

(ถ่ายสดๆ วันนี้ ร้านเล็กแต่ไม่แคบเท่าไหร่นะ โอเคอยู่)

(ไปจิ๊กเครื่องถ่ายเอกสารป้ามา ป้าบอกไม่ค่อยได้ใช้ เลยเอามาตั้งไว้เผื่อมีคนทำ แต่เงินก็ให้ป้าไป)

ปล. ชื่อร้าน 8i-PRINT the design 

ปล.2 อยู่บางนา-ตราด กม. 16 ขาเข้ากรุงเทพใครผ่านแวะได้คับ ^^

ปล.3 ทำงานพิมพ์ด้วยระบบ inkjet, laser, ตรายาง, PVC card

ปล.4 โฆษณาซะ!! 555+

ปล.5 ใครสนใจอะไรไม่ทำไม่เป็นไร แต่แนะนำได้นะคับ

ปล.6 ร้อนโฮก วันนี้เด็กรด.เดินให้ลึ่ม ทำไมรู้สึกร้อนมากกว่าเดิม

ปล.7 เมื่อไหร่จะหน้าหนาว ไม่อยากเปิดแอร์ เปลืองไฟ ไม่มีตังค์จ่ายค่าไฟ กิ๊ววว

ปล.8 สมาแก๊งค์ กับพี่น้องทั้งหลายผ่านก็อย่าลืมหาหานลินบ้างนะคับ คิดถึง!

เกริ่นไปว่าเปิดร้าน แต่จริงๆ ก็ยังไม่ได้เปิดหรอกนะ เอิ้ก 

เป็นร้านงานพิมพ์ด่วน ประเภทนามบัตร, ตรายาง, งานพิมพ์ และรับออกแบบงานพิมพ์ทั่วไป

กำหนดที่จะเปิดร้านจริงๆ คือวันที่ 9 เดือน 9 ปี 09 ช่วงนี้จะวุ่นๆ ยุ่งๆ นิดนึง เพราะกำลังเตรียมของ

แล้วก็สถานที่เืพื่อเปิดร้าน แต่จริงๆ มันไม่ยุ่งเท่าไหร่ แต่ว่าคิดมากเพราะทุนน้อย

เบี้ยน้อยหอยน้อย คิดหนักหน่อย กลัวขาดทุน แง่มมมม

เริ่มแรก อยากเปิดหน้าบ้าน คือ ที่บ้านอยู่เกือบติดถนนใหญ่เลย

แต่ว่าบ้านมันอยู่ห่างตลาดมาหน่อย แล้วก็เป็นพื้นที่เปล่า ถ้าเราใช้พื้นที่เปล่าตรงนี้

ก็เท่ากับเราต้องสร้างร้านขึ้นมาใหม่ ซึ่งต้นทุนสูง (เกินงบ) ปรึกษากับที่บ้าน

ได้ความว่า ให้แบ่งพื้นที่บ้านเพื่อตกแต่งเป็นร้านไปก่อนดีไหม อย่างน้อยก็ต้นทุนถูกกว่า

แต่ติดที่ว่า . . . บ้านห่างจากถนน และไม่ใช่พื้นที่ที่คนจะสัญจรผ่านไปมามากมายนัก

ไม่ติดถนน คงลำบาก . . . เพราะร้านมันจะว่างเกิน ถึงแม้บริเวณโดยรอบจะเป็นตลาด

โรงเรียนประถม, มัธยม, โรงพยาบาล, ย่านบ้านเช่า แต่มันก็ไม่ใช่ทางผ่านโดยตรงของเค้า

ลูกค้าขาจรจะน้อยเิกินไป

ร้านต้นแบบตอนที่จะต่อออกมาจากที่บ้าน ขนาด 4 x 4 เมตร รวมค่าตกแต่ง

อยู่ราวๆ 1 แสนบาท (อยากได้โทนขาวแดงไง)

จนไปจุดความคิดที่ว่า ลองเอาตู้คอนเทนเนอร์มาทำเป็นสำนักงานดีไหม ?

ราคาต่อตู้้ขนาดเล็กประมาณไม่เกินแสนห้า และเอาไปขอความเห็นผู้สนับสนุนเงินทุน

ก็บอกว่า โอเคนะ มันเคลื่อนย้ายได้ ราคาไม่หนัก แล้วก็ถ้าไม่ใช้อีก มันสามารถขายต่อได้

ไม่จำเป็นต้องรื้อ . . . นลินก็เลยไปหาข้อมูลตู้

contrainer design จากต่างประเทศ ข้างบนมีเก้าอี้ไปนั่งกินลมได้อีก

พอหาข้อมูลไปชักจะชอบมาก เพราะว่ามันปรับแต่งได้หลายอย่าง

แล้วอีกอย่างถ้าอยากได้้บ้านสักหลังที่ราคาไม่แพง นลินก็คงจะเอาตู้นี้มาดัดแปลงเหมือนกัน

เก๋าอ่ะ ( ไม่ต้องห่วงเรื่องความร้อน เพราะว่ามันบุฉนวนได้ ก็อย่าเล่นไฟในบ้านก็พอ - - )

เผลอๆ ถ้าไม่ทำร้านพิมพ์งาน ก็คงจะเอาไปดัดแปลงทำร้านกาแฟ หรือสเต๊กได้ มันเริ่ดไม่หยอกนะ

แต่ประเด็นคือ ถ้าทำเจ้าตัวนี้ ราคาจะตกอยู่ที่ตู้ละ 1.5 แสนค่อนไปถึง 2 แสนทีเดียว

ภายในของตู้ต้นแบบ อยู่ที่ 2.5 x 6 x 2.5 เมตร พื้นที่เล็กๆ แต่จัดออกมาได้ลงตัว

และทำให้มันดูกว้างขึ้น ทำให้รู้สึกว่าเหมาะกับร้านเราเลยทีเดียว

แต่ว่าเจ้าตู้นี้เราไม่สามารถเอามาใช้งานได้เลย เนื่องจากต้นแบบสร้างในเมืองหนาว

และเค้าไม่ได้ติดระบบไฟฟ้าเลย แต่จะใช้พลังงานแสงอาทิตย์เพื่อปั่นไฟใช้ในตู้ ตามแนว Ecodesign

ที่มา http://www.uptodatedesign.com

หลังจากเอาสเปกในรูปนี้ไปให้บริษัทที่รับดัดแปลงตีราคา ถึงเราจะเอาตู้นี้มาได้

มันก็จะกลายเป็นว่างบของเราจะหายไปเป็นเงินก้อนใหญ่ อาจจะไม่มีเงินมากพอ

ที่จะหมุนเงินตอนดำเนินร้านได้ . . . ซึ่งแนวคิดนี้ เพื่อนสาวได้เป็นคนให้ข้อคิดไว้

เพื่อนเรียนการจัดการตลาดอยู่ที่นิด้า เรียกว่าเบรคซะนลินไม่อยากจะทำร้านเลย 555

แต่จริงๆ เป็นการพูดให้เห็นมุมอื่นๆ มากกว่า ทำให้รู้สึกว่า . . .

ว๊าววว คนเรียนโทมามันเก๋าอย่างนี้เอง

คือ ตัวเองไม่ได้ต่อโทไงคะ และการตลาดเป็นโลกที่เราไม่ได้เรียน

ดังนั้นเพื่อนที่เรียนจะมีมุมมองที่กว้างกว่ามาก จะบอกว่ามีเพื่อนเรียนต่างสาขากันเยอะๆ น่ะดีนะน้อง

เพราะว่าเวลาเราทำงาน เราสามารถขอคำแนะนำจากเค้าได้ไง ^^~

คือ เพื่อนอยากให้เอาเงินทุนไปลงกับเครื่องมือที่ทำเงินได้ก่อนที่จะเอามาตกแต่งร้าน

มันสำคัญก็จริง แต่เงินก้อนที่จะใช้ทำร้านนั้น ก็สามารถนำมาหมุนเพื่อสร้างเม็ดเงินได้

ดังนั้น สร้างเม็ดเงินก่อน และจะขยับขยายก็สามารถทำได้ทีหลัง

ถ้ามีพื้นที่ให้เช่าที่ดีกว่านี้ก็ไปเอาเงินเช่าเพื่อลองตลาดก่อนดีกว่า ก่อนจะลงเิงินก้อน

ถ้าพลาดยังมีเงินทุนที่เหลือไปตั้งหลักได้  . . .  คือ เราก็มองไม่เห็นไง เอิ้กๆๆ

.

.

.

แต่ปัญหามันติดที่ว่า ที่ที่จะให้เช่าน่ะ มันก็มีอยู่หรอก ซึ่งพ่อแนะนำว่าให้ไปทำในซอยโรงเรียน

มีที่ของป้าเหลืออยู่ แต่มันติดที่ นลินอ่ะ ไม่ค่อยถูกกับญาติฝั่งพ่อไง . . . ก็ไม่เชิงว่าไม่ถูก

แต่เราคงมีอคติของเราไปเอง และเราก็ไม่ค่อยชอบให้คนอื่นมาก้าวก่ายกับงานของเรานัก

เราอยากอยู่อย่างสงบ ถ้าไปอยู่ตรงนั้นมันก็จะกลายเป็นเป้าสายตาของญาติเลยทีเดียว

คุณเคยไหม? มีญาติ แต่ว่าเรารู้สึกแปลกแยกน่ะ?? นลินนี่แหละ (ทั้งที่อยู่ใกล้กัน)

เอาเถอะข้ามไป = = "

.

.

.

และอีกประเด็นนึงคือ มีร้านนึงที่ทำลักษณะเดียวกันอยู่ และเค้าทำมานานแล้ว

ข้อดีที่ร้านนั้นมี คือ เปิดนานแล้ว , ทำงานได้หลายลักษณะ (เนื่องจากพัฒนาจากจุดแรก

ทำให้เค้ามีทุนหมุนมาซื้อเครื่องได้มากขึ้นและหลากหลาย)

แต่ข้อเสียที่เราพบ คือ ราคาแพง , มนุษยสัมพันธ์ไม่ดี , และเปิดไม่เป็นเวลา

ถ้าเราเอาตัวเองไปแทนจุดนี้ได้ มันก็คงไม่เท่าไหร่ เพราะเราก็มั่นใจในตัวเองเหมือนกัน

ว่าเราถนัดสายงานนี้ และคงพัฒนาได้ไม่แพ้ใคร

และเจ้านี้มักจะไม่ง้อลูกค้า เนื่องจากเค้าคิดว่าเค้าเป็นเจ้าเดียวในแหล่งนั้น

ที่ลูกค้ายังไงๆ ก็ต้องทำกับเค้า บางทีไปใช้บริการเค้า (ตอนเรียน) ก็รู้สึกแย่

พูดแบบห้วนๆ เหมือนเราไปขอเค้าปริ้นท์งาน ทั้งที่ (กู) ก็จ่ายเงิน (มึง) นะเว้ยยย

แล้วก็เหมือนเห็นเราเป็นเด็กไง ไม่ง้อๆ (แสรดดด) อืม . . . จุดนี้อะ แทนได้ไม่ยากหรอก

.

.

.

สรุป ว่าไปคุยกับป้า ป้าบอกว่าเค้ามีที่เป็นห้องกระจกอยู่หน้าบ้าน สามารถเก็บกวาดแล้วมาทำเลยก็ได้

ป้าเค้าไม่คิดค่าเช่า (ป้าคนนี้ดี คือ เค้าไม่ค่อยมีปัญหาอะไรกับใคร นลินก็ไม่ได้มีอคติกับแก)

เราก็เออ ดีนะ ไม่้ต้องเสียค่าเช่า แต่ห้องนี้มันเป็นห้องที่ต้องเก็บกวาด ขนาดเล็กสักหน่อย

แต่ก็พอเพียงกับการเปิดร้านเล็กๆ สักร้าน เพราะอุปกรณ์เราไม่ได้ใหญ่โต นลินก็เลยไปดูสถานที่

เพื่อที่จะได้เก็บข้อมูลว่าต้องปรับอะไรตรงไหนบ้าง

.

.

.

.

.

แต่ . . . . . . .

to be continue กิ๊วๆ

ก่อนอื่น ท่านจงดูคลิปอันนี้ (กรุณาเปิดเสียง ซาวด์ัมันเลิศมาก)

และเมื่อท่านดูคลิปด้านบนจบแล้ว

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

ของที่ระลึกครบรอบ 8 ที่ 16 . . . . . . "น้องดำเน่า"

มันเหมือนนลินตรงไหน . . . นลินขาวใช่ไหม?? . . .

. . . . . .

ใช่ไหม?

. . .

. .

.

.

.

เหมือนตรงไหนเนอะ 555

สวยขาวและใสขนาดนลิน เห็นเป็นค่างเป็นบ่างไปได้ ชิชิ

Edit 9-08-2009

สำหรับใครที่ว่าตัวข้างบนมันน่ากลัว จริงๆ มันน่ารักนะ

นลินชอบมากเลย อยากจะเอามาเลี้ยงไว้สักตัว (แค่คิด)

เพราะทุกวันนี้หมาแมวก็ล้นบ้านละ ไม่พร้อมเลี้ยงเดี๋ยวมันจะโดนหมาที่้บ้านกิน

แล้วท่าทางเป็นสัตว์ห้ามเลี้ยง โอวว ก๊อดด!!

เมื่อวันที่ 1 - 2 ที่ผ่านมา มีแพลนไปสระแก้วกับเจ้าแตง

ตอนแรกจะออกตั้งแต่เย็นวันศุกร์ที่ 31 แต่ว่างานเข้าเจ้าแตงก่อน

เลยเปลี่ยนแผนออกวันที่ 1 แทน อดเที่ยวผับทอมดี้ที่พัทยาเลย  - -

ตอนแรกกะว่าจะไปพัทยาเย็นวันศุกร์นั้น แล้วก็เที่ยวก่อนเดินทางไปสระแก้วในเช้าวันต่อมา

เช้าวันที่ 1 ออกจากบ้านตอนสักเก้าโมงครึ่ง แตงบอกเราจะแวะตลาดคลองสวนกันก่อน

นลินก็งงสิคับ แถวนี้มันมีเหรอ? คือว่าไม่รู้ไง ว่าตลาดแบบนี้มีอยู่ไม่ไกลบ้าน กรี๊ดด เสียเส้น -*-

ตลาดคลองสวน 100 ปี (เดินทางจากบ้านนลินเพียงไม่เกิน 35-40 นาทีเท่านั้น) เสียเส้นๆ

ไปถึงประมาณ 10 โมงนิดๆ คนยังไม่ค่อยเยอะเท่าไหร่ ตลาดเปิดเฉพาะวันเสาร์อาทิตย์

(วันธรรมดาก็เปิดนะ แต่ว่าคนน้อยมากๆ) มีของกินกับของเล่นเก่าๆ ของเก่าๆ ขาย

อารมณ์คงเหมือนตลาดน้ำอื่นๆ แต่เจ้าแตงบอกว่าของถูกและก็เยอะกว่าอัมพวา

แต่อารมณ์การเที่ยวมันก็คนละแบบล่ะนะ

เท่าที่ดูบรรยากาศและของที่ขาย ก็โอเคเลยล่ะ นลินชอบ เพราะของเก่าๆ เยอะ

เดินแล้วนึกถึงตอนประถม (เอ่อ...จะแก่ไปไหน) แล้วร้านค้าก็ถูกจัดเป็นสัดส่วน

พื้นที่สะอาด และคนในพื้นที่ก็ใจดีทีเดียว ^^~

ชอบตรงที่ข้างในดูโล่งๆ อากาศถ่ายเทดี เพราะร้านที่อยู่ติดฝั่งคลองเปิดโล่ง

แล้วคนก็ไม่พลุกพล่านมาก เดินเที่ยวดูของ เลือกของเฮฮามีความสุข

(แต่ยังเสียเส้นเพราะมันใกล้บ้านแต่ไม่รู้นี่แหละ ง่าวววววววววววว)

ของเล่นน่ารักๆ หลายอย่างวางโชว์อยู่ข้างทาง แอบได้ตุ๊กตาไขลาน

หมอนหวาย แล้วก็ตู้ไขไข่พลาสติกมา (อันเล็กๆ) แต่ก็ไม่ได้เปิดดูข้างใน

ไปเปิดตอนถึงสระแก้วแล้ว ปรากฏว่าัมันไม่มีไข่พลาสติกมาให้ด้วย

ต้องไปหาซื้อเพิ่ม เลยไม่รู้จะเอาไปหมุนอะไรเลย = = ลองเอาเงินใส่

หรือว่าลูกบิงโกใส่ก็ไม่เวิค เพราะว่าล๊อคมันไม่พอดี ลานมันจะพังเอา

แต่ไม่เป็นไร ไว้ไปซื้อไข่พลาสติกมาใส่อีกทีก็ได้ ได้ไปอีกแน่

ตอนสิบเอ็ดโมงกว่าๆ แวะร้าน "ก๋วยเตี๋ยวหม้อแกง แม่พิมพ์" น้ำซุปอร่อยดี

คนกินหวานคงชอบ ออกหวานๆ นิดนึง แล้วจะมีคนทำก๋วยเตี๋ยวหม้อแกงไส้ต่างๆ

มาใส่ในชามน้ำซุปเรา เลือกได้ค่ะว่าชอบไส้ไหนไม่เอาไส้ไหน อัธยาศัยดี 

ถามเรื่องทั่วไปเค้าก็คุยไปได้ทั่วเหมือนกัน น่ารักๆ ^^

น่ากินใช่ม๊า?? ไปกินกันเถอะ ^^

หลังจากกินเีรียบร้อย เที่ยงนิดๆ พอดี ก็แวะไหว้หลวงพ่อโสธรกันก่อน

เป็นทางผ่านที่จะไปสระแก้วได้พอดี มีรำแก้บนพอดี

นั่งดูแป๊บนึงก็รู้สึกว่าสวยดี แต่ถ้ามีคนใส่ชุดไทยมารำกลางคืน

รำไปเดินเข้าหาเราไป กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดด กลัวไม่เอา TOT

จากนั้นก็ยิงยาวไปสระแก้วเพื่อเข้าที่พักเลย

ที่พักที่ดูไว้ชื่อ  "River Resourt & Spa" อยู่ในตัวเมืองสระแก้วตรงข้าม Macro และ BigC

คืนละ 700 กว่าบาท แอร์หนาวมากกกก

เข้าที่พักเก็บของเสร็จราวๆ บ่ายสามโมงกว่า ถึงสี่โมงเย็นแล้ว ก็ขับรถไปน้ำตกกัน

ระหว่างทางก็จะผ่านทุ่งนา น่าเสียดายที่ท้องฟ้ามีแดดไม่แน่นอน แต่เวลามีแดดแล้ว

ท้องนา ทุ่งหญ้าสีเขี๊ยวเขียว บวกพลัง Ixus ของพอลล่า (ทำเสียงให้เหมือนโฆษณา)

เข้าไปทำให้สีแรดหนักเข้าไปอีก (แต่ก็เอามาชำแหละใน PS ต่ออยู่ดี)

น้ำตกปางสีดา เวลาเย็น เย๊น เย็น ที่คนเค้าไม่ค่อยจะเข้าไปละ เรามาซะเย็น

จริงๆ ถ้ามาแต่เช้าคงได้เข้าไปลึกและหลายที่กว่าีนี้ แต่เย็นแล้ว โลเดียวกลับ 55

ถ่ายรูปกันพักนึงเท่านั้นก็ต้องกลับออกมา เพราะมันมืด!! เมฆฝนไม่ปรานีใคร กร๊ากก

ถ้ามีแดดคงสวยกว่านี้เยอะ ระหว่างทางกลับก็เป็นทุ่งเหมือนเดิม เลยจอดรถ

เพื่อถ่ายพระอาทิตย์ตกกัน

เข้าที่พักเล่นน้ำเต้าปูปลา AF ผู้ใหญ่ลีนางมา แล้วก็นอนนนนน 555

เช้าวันที่ 2 ก็ไปตลาดโรงเกลือกัน ร้อนแสรดดดดดดดด ร้อนได้อีก แดดก็แรง พื้นก็แห้ง

ร้อนก็ร้อนนนน ได้กระเป๋ามา 3 ใบ รองเท้า 1 คู่ กางเกงยีนส์ 1 ตัว สนองแดดร้อน = =

ไม่ได้ถ่ายรูปกระเป๋าไว้ แต่ถ่ายรองเ้ท้าเอาไว้ 50 บาท เอามาซักซะสองรอบกันเหนียว

แล้วก็กลับบ้านนน

ปล. ตอนแรกว่าจะพาเพื่อนมหาลัยไปอัมพวา

ปล.2 ฉันว่าเราเปลี่ยนทริปมาแถวบ้านดีกว่าไหม?

ปล.3 แล้วยิงยาวไปทะเล 555 เช้าไปเย็นกลับก็ยังไหว

ปล.4 เที่ยวละมัยไทยแลนด์ดันดีกว่าไหม

ปล.5 แต่แดดไม่เก๋า เราก็ไม่ชอบเที่ยว

ปล.6 ชอบวันแดดแรงๆ กร๊ากก ร้อนแต่รูปมันแจ่มดี

ปล.7 หลังจากกลับมาเริมแด่กปาก -*-

ปล.8 ปากเจ่อสเ่น่ห์กันเลยทีเดียว - -"