อ า ร ม ณ์ ::: โ ล ก ข อ ง ฉั น
มีคนเคยบอกไว้ว่า "โลกของฉัน" เข้าถึงยาก
ถึงตัวฉันจะเป็นคนที่ร่าเริง คุยง่าย และเข้าสังคมเก่ง
ทุกคนที่แวะเวียนเข้ามาเพื่อให้ฉันได้เรียนรู้
พยายามที่จะเดินเข้ามาอยู่ใน "โลกของฉัน"
"เจ็บปวด"
"เหนื่อย"
"ท้อ"
"เย็นชา"
"ไม่เชื่อใจ"
"ทำลาย"
สิ่งที่หลายคนเจอ เมื่อยิ่งพยายามเข้าใกล้ฉัน
หนามแหลมคมไม่ได้พันธนาการตัวฉันเอาไว้ข้างในเพียงเท่านั้น
มันยังทำลายคนที่พยายามกอดตัวฉันอีกด้วย
"เข้าถึงยาก หรือไม่อยากให้ใครเข้าถึงกันแน่?"
เสียงใครบางคนพูดขึ้นมาเพื่อเตือนสติ
"ฉันไม่รู้"
เสียงตัวของฉันเองตอบกลับไป
หลายครั้งที่พบว่าเราพยายามออกจากหนามนี้
แล้ววิ่งหาใครสักคน
โลกของฉันมันเหงาและมืดมนอนธการจนเกินไป

สิ่งที่ให้ไปถ้าใจเราอยาก ทั้งหัวใจ,,ใส่ใจ,,ความเป็นตัวเอง
แต่ถ้ามันไม่ได้ทำให้เค้าอยากได้ หรืออยากรับจากเรา
จะทำแบบนั้นไปเพื่อสิ่งใด,,,
หนามที่เริ่มกระหวัดรอบตัวเริ่มที่จะมากขึ้น
รัดแน่นมากยิ่งขึ้น ,,,, จากวันเป็นเดือน,,,,จากเดือนเป็นปี
พอรู้ตัวอีกที หนามที่พันร่างกายของฉันมันหนาแน่นเกินกว่าที่ใครจะข้ามเข้ามาแล้ว
อีกนานแค่ไหน?
เมื่อไหร่ฉันจึงจะเจอคนที่ทำให้ฉันหลุดออกไปจากตรงนี้?
ศรัทธาสิ,,,
ฉันรอสิ,,,,
เชื่อมั่นสิ,,,
แต่นานไปหรือเปล่านะ?
"มันคงไม่มีแล้วล่ะคนของฉัน"
ข้อแม้ของฉันมันมากมายจนเกินไป
ถ้าจะต้องรักใครสักคน ฉันจะรักเพราะฉันอยากรัก
ฉันจะรักเพราะเค้าควรคู่ให้ฉันรัก
คนที่จะมีความรักแบบที่ฉันเป็น
และเข้าใจโลกที่ฉันมี
เหนืออื่นใด คือ "รักฉัน"

ผ่านมา ,,, ผ่านไป ,,, ผ่านมา ,,, ผ่านไป
ร้ายกาจ หลอกลวง เคลือบแฝงไปด้วยความต้องการ
ด้วยความเห็นแก่ตัว ด้วยอารมณ์
เกลียด กลัว โกรธ ทุกสิ่งทุกอย่างที่หลายคนบอกว่าเป็น "ความรัก"
ความรัก ,,, ยังคงเป็นความรัก
แต่ว่า ,,, ฉันไม่เชื่อในการเป็น "คนรักกัน"
.
.
.
.
.
.
.
.
.
วันที่ฉันเกือบจะเลิกที่จะเชื่อแล้ว
วันที่ฉันมองความรักได้ดำมืดแล้ว
วันที่ฉันเห็นความเจ็บปวดเป็นความแสบสันต์ที่น่าเปรมปรีย์ไปแล้ว
วันที่มันจะสายเกินไปแล้ว
.
.
.
.
อยู่ อยู่ , , , , "เธอ" , , , , , ก็เข้ามา
"ก็คงไม่มีอะไรที่จะเป็นเหมือนเดิมได้อย่างวันนั้น"
โลกที่เปลี่ยนไป จนฉันไม่เข้าใจตัวเอง
แต่ฉันมั่นใจเหนือสิ่งอื่นใด คือ "ฉันรักโลกของเธอที่มีฉัน"
และจากวันนี้ไป , , , , ,
.
.
.
"โลกของฉัน" ที่ไม่เคยให้ใคร ฉันให้เธอ ^ ^

ปล. ยังดีที่ฉันยังได้เจอ คนแบบเธอ
ปล.2 ถ้าฉันไม่เชื่อ ป่านนี้ฉันจะรัก รัก เลิก เลิกเหมือนคนอื่นไหม
ปล.3 ขอบคุณ 28 เดือนที่ฉันไม่มีใคร เพื่อจะได้ดีใจที่ได้ "เจอเธอ"
ปล.4 ,,,,, 23.00 PM. วันที่ 2 มิถุนายน ณ. สุวรรณภูมิ ฉันตื่นเต้น
ปล.5 ฉันรู้เรื่องไมเกรนมากกว่าเดิม
ปล.6 ฉันรู้เรื่องบิกินี่ น้ำหอม และ Activity ของผู้หญิงคนหนึ่งเพิ่มขึ้น (น่ารู้มากเนอะ 55)
ปล.7 ฉันพอใจที่วันนี้ เธอเป็นคนที่ฉัน "ภูมิใจ"
ปล.8 เหนืออื่นใด,,,,,,,,,"ฉั น รั ก เ ธ อ"
เปลี่ยนเพลงเล็กน้อย เทากว่า ^^

.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)

