เคยคิดและเคยนึกอะไรเพ้อฝันไว้หลาย หลายอย่าง
เกี่ยวกับคนของความรักที่คนอื่นเค้ามี เค้าเป็น และเค้าได้รับ
ทำไมคนอย่างฉันถึงไม่โชคดีอย่างคนอื่นบ้าง??
ทำไมหลายๆ คนถึงได้เจออย่างรวดเร็ว,,,,,
ทำไมหลายๆ คนถึงไม่ต้องรอ ต้องคอย,,,,,
ทำไมหลายๆ คนเค้าถึงได้มีคนข้างเคียง,,,,,
มันดูเป็นเรื่องที่ห่างไกลจากความคิดของฉันมาก ... มากเหลือเกิน
.
.
เพราะ "กำแพง" ของฉันมันสูงชันจนน่ากลัว
.
.
เพราะเงื่อนไขต่าง ต่าง ที่มากมายจนเกินไป
ทำให้ฉันเลือกที่จะรัก เลือกที่จะมองใครซักคน
ใช่ว่าคนที่เค้าเข้ามาจะไม่ดี .... แน่นอนว่าต้องดีอยู่แล้ว
เพราะว่าเค้าก็ต้องมาเพราะตัวตนที่เราเป็น ....
แต่เรากลับพบว่า "เค้าไม่ใช่"
.
.
มันช้ำในหัวใจนะ....
.
.
คุณบีเคยบอกเอาไว้ในคอมเม้นต์หน้าหนึ่ง
ถึงการเกี่ยวกระชากกำแพงหนามที่ล้อมรอบตัวของฉัน
เค้าบอกว่า
"บีเชื่อว่าสักวัน ถ้าทุกอย่างพร้อม.. ใครสักคนที่คุณนลินรอ
เขาจะเป็นคนเดินมาเปิดประตู เพื่อให้คุณนลินเดินรอดผ่านกำแพงนั้นออกมา
โดยที่ไม่เจ็บและไม่มีบาดแผลอะไรเลย"
"ทุกกำแพง ต้องมีประตู จะปีนทำไม?"
.
.
ขอเพียงเวลา
.
.
ดูมันห่างไกลเนอะคุณบี ^^"
.
.
แต่ทั้งนี้ทั้งนั้น เราก็ยังคงรอคอยต่อไป
ยังคงมองหาอย่างตั้งใจ ไม่ได้รอให้ใครเดินเข้ามา
แต่พอใจที่จะตามหาคนนั้น ถึงแม้ว่าจะต้องเจ็บปวด ต้องมีแผลมากมายแค่ไหน
และถึงจะเหนื่อยกว่าการนั่งรอใครซักคน แต่นั่นคือสิ่งที่เราพอใจ
.
.
แล้ววันที่แสนนานกลับจบลงอย่างง่ายดาย
"ใคร" คนหนึ่งเคาะประตูบานหนาใหญ่และหนักอึ้ง
,,,,,,"มีใครอยู่ไหมคะ?"
ฉันเงี่ยหูเพื่อฟังเสียงนั้นอย่างตั้งใจ ....
,,,,,,"ไม่มีใครอยู่หรอกค่ะ"
เสียงเล็ก เล็กเงียบหายไปชั่วครู่ ....
,,,,,,"แล้วใครจะเป็นคนพูดล่ะ?"
"ใคร" คนนั้นพูดติดตลกและหัวเราะคิกคักอยู่เพียงลำพัง
.
.
ฉันสงสัยและเดินเข้าไปใกล้ประตูนั้นมากขึ้น
เพียงเพราะอยากได้ยินเสียง "ใคร" คนนั้นให้ชัดขึ้นอีกเพียงนิด
.
.
แกร๊ก แกร๊ก...คลิ๊ก!
.
.
แสงสว่างวาบสาดเข้าม่านตาของฉัน
น้ำตาที่คลอขึ้นมาเพราะฉันไม่สามารถปรับสายตาให้เข้ากับแสงแรงกล้านั้นได้
กระพริบตาถี่ ถี่ .........
.
.
มือของ "ใครคนหนึ่ง" ยื่นมาลูบหัวฉันเบา เบา
"ไม่เป็นไรนะ"
เธอคนนั้นพูดช้า ช้า แต่มองฉันนิ่งนาน
ฉันลุกขึ้นพร้อมกับเดินตามเธอคนนั้นออกมาจาก "กำแพง" สูงชัน
.
.
.
.
.
.
ง่ายไปไหม?
กับการเปิดประตูบานนั้นของ "คุณ"
รู้สึกเหมือนกันใช่ไหม? ... ว่ามันดูง่ายดายกว่าที่เราคิด?
แล้ว "คุณ" จะอึดอัดบ้างไหมกับเหตุผล ที่ควรจะสมเหตุสมผล
.
.
แต่ไม่ว่า "คุณ" จะมองว่ามันเป็นอะไรที่ดูง่ายดายและไร้ข้อสนับสนุนมากเท่าไหร่
ฉันก็คงไม่สนใจเท่าไรนัก เพราะในความรู้สึกของฉัน
"คุณคือคนที่ฉันเฝ้ารอมาแสนนาน"
.
.
.
"ตั้งแต่ปรากฏตัวก็รู้เลย ... เธอคือคนในฝันเดินออกมา"